فراقش را تحملّی نیست

حیدو هدایتی خواننده بوشهری که با دست خالی شروع کرده و پس از چندین سال به تازگی موفق شده اولین آلبوم خودش را منتشر کنه. آهنگهای وی را میتوانید در لینکهای قرار داده شده دانلود کنید و در صورت تمایل برای حمایت از او آن را خریداری کنید.هنر حیدو در تقدس بخشی به غم هست. در واقع متن و نحوه خواندنش یادآور متنهای عاشقانهی شاعرانی هست که باهاشون بزرگ شدیم. همچنین لهجهاش برای طرفدارها جذاب هست و به او این امکان رو میدهد که از دل بخونه.عموم خوانندهها وقتی که متن غمانگیز میخوانند آن را با تم شاد ترکیب میکنند یا به نحوی از غصه میخوانند که سوگ به دل میافتد. اما آثار حیدو همانند خلیجفارس آرام هستند و به شنونده یک شانه برای تکیه کردن و آرامش گرفتن هدیه میدهد.منگهحیدو هدایتی احتمالاً مُنگِه (چیزی شبیه غرغر کردن) معروفترین اثر حیدو باشد. شروع این آهنگ شاعرانه برای من یادآور غزل سعدی هست که میگوید:میروم وز سر حسرت به قفا مینگرم                             خبر از پای ندارم که زمین میسپرمحیدو هم اینطوری شروع میکنه:مو هر جا بِرُم سر وا وِگردانُم تو چشای خو اِت سنبل میکارم. او به زیبایی انتظار عاشق را به تصویر کشیده، انتظاری که خود هم میداند که به احتمال زیاد ثمر بخش نیست اما اندیشیدن به معشوق را به دیگر همنشینیها ترجیح میدهد.  تریشکوحیدو هدایتی تریشکو به معنی رگبار ناگهانی و اشاره به بارانهای بوشهر دارد. بارانهای ناگهانی که گویی قرار است سیل بیاید ولی زود فروکش میکند.در جنوب عموماً از ساز نیانبان برای آهنگهای شاد و از سنج و دمام برای قالبهای غم فراقش را تحملّی نیست...

شاید برای خیلیها سوال بنظر برسه که درونگراها چطور حال خودشون رو خوب میکنند. قوای از دست رفته چطوری قراره برگرده؟یک ایده میتونه عکس پایین باشه. اگرچه این روش پرکاربرد و خوب هست ولی برای من روشها کمی مراحل بیشتری دارند. روشی که دوست دارم اشتراک بذارم. خاطرهسازی با آهنگ هست. کافیه که زمانی که حال و هوای متناسب با آهنگ عزیزتون دارید در یک مکان خاص بهش گوش بدید و تصویر خودتون در اون لحظه را به یاد بسپارید. شاید لازم باشه این کار چندین مرتبه تکرار بشه. این کار باعث میشه وقتی که بعد از مدتی دوباره اون آهنگ را گوش میدید تصویر آن خاطره تلخ و شیرین به ذهنتون بیاد و احساسات شما را تشدید کنه. مثلاً من آهنگ خوب به خاطر دارم که 6 سال پیش آهنگ Arwen's Vigil را روی پشتبوم دانشکده مهندسی گوش میدادم. چشمام را بسته بودم و لپتاپم را مثل ضبط صوتهای قدیمی در دست گرفته بودم و بلند بلند قدم برمیداشتم. حالت ناشیانهای از رقص. به هر حال این آهنگ به من حس آرامش و سبکبالی میده. یا به طور مشابه آهنگ West coast سه سال پیش اول صبح هنگامی که به محل کار در پالایشگاه میرفتم گوش میدادم. روزهای سختی بود و خاطرم هست که با این آهنگ شاد میشدم و به خودم قول میدادم. هنوزم همینطوره...حوصله متن از این خارجه که آهنگ مختلف خودم و دلیلهاشون رو بیان کنم. بهتون پیشنهاد میکنم یک آهنگ که دوست دارید انتخاب کنید و هر وقت حال و هوای روحی اومد باهاش از خودتون یک تصویر سازی کنید. یک روزی به کارتون میاد. :-"الیته این حرفا هیچ دلیل علمی پشتشون ندارند تجربه شخصی منه. اگه برای شما جواب نداد مسئولیتی نمیپذیرم. :)) فراقش را تحملّی نیست...